شط خون

شطی زخون جاری و مردی شناورست

در بین خون تندیس خونین فغانگر ست

ای جرگه ئی که رسم شما کشتن منست

آهم برای داد گری سوی داورست

خنجر بزن بر این قبیله بی پشت و بی پناه

خنجر زدن زپشت، تورا سبک خوشتر ست

برخواستن زژرف همین برکه ئی زخون

درعرف ما شیوه و نیک و مکررست

ققنوس وار نعره زنم از هجوم شب

مارا بساط عیش در این روی اخگرست